Στο προηγούμενο επεισόδιο του Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Με ποιο αμάξι διασκεδάζεις;
Μία Corvette του '56, σε πράσινο χρώμα.
Τέλεια. Σαν σε ταινία του Ταραντίνο.
Σημασία έχει σε ποιον μένει.
Και τώρα, θα βγάλω το παντελόνι μου.
Ήξερα ότι θα γίνει παράξενο.
Δες τι πολύχρωμο σορτσάκι.
Θεέ μου.
- Τι λες; - Νιώθεις ζωντανός, είναι τέλειο.
Και τώρα ο επίλογος του Τζίμι Φάλον, του Αβύθιστου Θρύλου.
Τρελαίνομαι, φίλε. Τρελαίνομαι.
Αυτό είναι!
Καλώς ήρθατε στο καλύτερο επεισόδιο του Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Αυτό είναι απολύτως σωστό.
- Ελεύθεροι. - Το κάνουμε σωστά.
Δε μου είπες ότι θα βραχώ στη βόλτα μας.
- Κοίτα. - Θα πάμε…
Κοίταξέ με. Κοίτα τι κάνω…
Είναι τρέλα.
Θυμώνεις ποτέ πολύ;
Πώς το εκφράζεις, όταν είσαι πραγματικά εξοργισμένος;
Ξεσπούσα άγρια και έβαζα τις φωνές.
Αλήθεια; Ούρλιαζες;
Έλα τώρα!
Αλλά όσο μεγαλώνω, νομίζω ότι λέω:
"Δε φταίει κανείς".
- Λέω… - Φυσικά φταίει.
Κάποιος φταίει, αλλά δε βοηθάει αν θυμώσω.
Αλήθεια; Έχεις τόσο αυτοέλεγχο;
Έχω, ναι.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα στο σόου σήμερα;
- Το πιο δύσκολο; - Ναι.
Θέλω να είναι ευχαριστημένοι όλοι.
Ευχαριστημένοι όλοι;
- Ναι. - Θεέ μου.
Το ξέρω.
- Πρώτον, κανείς δεν είναι. - Το ξέρω.
Το τελευταίο που ρωτάς κάποιον που δουλεύει για σένα είναι
"Πώς τα πας με το σόου;"
- Ναι, αλλά… - Μη ρωτάς.
Γιατί θα σου πω την απάντηση.
"Δεν τα πάω καλά".
Όταν ξεκίνησα, άντεχα το πολύ έξι λεπτά.
Μιλούσα με κάποιον για κάτι,
μιλούσαμε για το DVD, λέγαμε το αστείο.
Μετά λέω "Πάμε για διαφημίσεις".
Μου λένε "Είμαστε μείον τρία λεπτά".
Λέω "Δεν ξέρω τι να κάνω".
Τώρα είμαι πολύ άνετα, απλώς μιλάω στον κόσμο
και πριν το καταλάβω, λένε "Τελειώσαμε".
Έχει πλάκα. Σ' αυτή τη φάση είμαι τώρα.
Λέω "Μπορώ να το κάνω αυτό".
Αυτό ήταν τρελό.
"Πολύ όμορφα". Έτσι μας είπαν. Ωραίο αυτό.
Ήρθε η Σάρα Σίλβερμαν στο σόου.
Κι είχαμε γράψει την "τέλεια κωλοτρυπίδα".
Ο γιατρός είχε βρει την τέλεια κωλοτρυπίδα.
Δεν ήταν αστείο σκετς. Ήταν πολύ παράξενο.
Την ίδια μέρα ανακοίνωσαν πως θα κάνω το The Tonight Show.
- Δεν κάνουμε την κωλοτρυπίδα. - Όχι.
Ωραία μέρα βρήκαν.
Θα έκανες πραγματικά την "τέλεια κωλοτρυπίδα".
Θα ήταν η χειρότερη κίνηση που θα είχα κάνει ποτέ.
Θα σου τηλεφωνούσαν να πουν
"Τι κωλοτρυπίδα είσαι και το κάνεις αυτό;"
Κι εσύ θα έπρεπε να πεις "Η τέλεια".
Θυμάμαι, έκαναν την ανακοίνωση.
Το ξέραμε μόνο εγώ, ο Τζέι κι ο Λορν.
Δε θέλαμε να βγει στον Τύπο.
Θέλαμε να το χειριστούμε καλύτερα απ' ό,τι το είχαν χειριστεί στο παρελθόν.
Το δελτίο τύπου έβγαινε 12 το μεσημέρι.
Ήμουν σε δημιουργική σύσκεψη με τους συγγραφείς.
Και δεν το είπα καν σ' αυτούς.
Απλώς έγινε.
Καθόμασταν και κοιτούσαμε το ρολόι
και γράφαμε.
Είδα το ρολόι και είπα
"Έχω τρία λεπτά μέχρι να γίνει επίσημο και να το πω".
Είχα πολύ άγχος,
λέγαμε ποια κομμάτια ήταν αστεία.
"Δεν ξέρω αν θες να το κάνεις με…"
Και απέμεναν δύο λεπτά, ένα λεπτό και…
Ξαφνικά, άρχισαν να βαράνε τα τηλέφωνα όλων
και κάποιος είπε "Μάγκα μου".
"Τι;" Και είπα "Ναι, ξέρω".
Κι άρχισε να χτυπάει ασταμάτητα το τηλέφωνο.
Έκλαιγαν και έλεγαν "Τι;"
Έρχονταν στο γραφείο, με αγκάλιαζαν.
"Μάγκα μου, τρομερά νέα".
"Θα παρουσιάζεις εσύ; Τρέλα!"
Άλλη μεγάλη στιγμή, όταν είπαμε ότι μένουμε Ν. Υόρκη.
Όταν κάνουμε το σόου τώρα,
χαιρόμαστε που είμαστε εκεί που είμαστε, έχουμε τη δουλειά μας…
Νομίζω ότι όλοι έχουν καλή διάθεση τώρα.
Είναι εκπληκτικό.
Ναι, καλή διάθεση.
Ήταν εντυπωσιακό που πήγες το σόου στη Νέα Υόρκη,
γιατί το Λ.Α. έλκει τα πάντα στη σόου μπιζ.
Εκεί γίνονται όλα. Τα άλλα είναι δορυφόροι.
Όλα τα άλλα είναι περιφερειακά. Εκεί γίνονται τα πάντα.
Εσύ είπες "Δε νομίζω".
Τρομερή μέρα, φίλε. Έχουμε ήδη διασκεδάσει πολύ. Είναι τέλεια.
Αγχώνεσαι όταν δε φοράς ζώνη ή όταν δεν έχει αερόσακους;
Πόσο έχεις χρησιμοποιήσει αερόσακους;
Πήγα σε ένα μπαρ εδώ.
Ένας τύπος, ζόρικος ψαράς, με ροζιασμένα χέρια.
Μου έσφιξε το χέρι, ήταν σαν τούβλο.
Μου λέει "Μου κάνεις τη χάρη
να πεις γεια στη γυναίκα μου όταν έρθει;"
Λέω "Ναι, κανένα πρόβλημα".
Επιστρέφω στο τραπέζι μου και βλέπω τη γυναίκα του.
Πλησιάζω και λέω "Γεια".
Κι αυτός λέει "Μιλάς στη γυναίκα μου;"
Λέω "Τέτοια κωμωδία κάνετε εδώ, παιδιά;
Θα μπλέξω σε καβγά σε μπαρ;
Εσύ είπες να το κάνω".
Ανυπομονώ να μάθω τα καινούργια απ' τα παιδιά.
Δεν μπορείς να μαθαίνεις στα παιδιά σου τα πάντα.
- Αδύνατον. - Αδύνατον.
Δε θα είσαι ποτέ μπροστά.
Έχει πλάκα που είσαι πολύ πιο έξυπνος απ' αυτά
κι εκείνα σε προσπερνούν τόσο γρήγορα
σε κάποια ηλικία, γύρω στα επτά ή οκτώ.
Και ξαφνικά, είσαι ηλίθιος.
- Είσαι ηλίθιος. - Ηλίθιος.
Εγώ σου έμαθα να περπατάς!
- Δεν μπορούσες να φας. - Όχι.
Και τώρα μου λες τι να κάνω.
"Φτιάξε το κινητό".
"Δώσε μου το τηλέφωνο", μου λέει.
Αυτό είναι θλιβερό.
Ναι. "Έτσι το κάνεις".
Ήπιες καφέ σήμερα;
- Θέλω καφέ. - Κι εγώ.
Το αγαπημένο μου εστιατόριο.
- Φοβερή πινακίδα! John’s Pancake House; - Θα το λατρέψεις.
- Γεια, πώς είστε; - Γεια σας, εσείς;
- Καλώς τους. - Τι κάνετε;
ΕΚΧΥΛΙΣΗ
Τα πάντα μπορούν να είναι αστεία.
Κάποιος έχει να πει κάτι για τα πάντα.
Λες να έχει κανείς για το πόσο λεπτά είναι τα πιρούνια και τα μαχαίρια;
Το λεπτό μέταλλο;
Θα ήταν αστεία λεπτομέρεια σε σκετς.
Πάω με μια κοπέλα σε εστιατόριο με λεπτά πιρούνια.
Έχει λεπτά πιρούνια.
Θέλεις να το πας σε κάτι άλλο. Σωστά. Αλλά λες αυτό.
Βλέπω ότι δεν περνάει καλά λόγω του πιρουνιού.
Έγλειψα τα χείλη μου και γεύτηκα αλμύρα.
- Ήμαστε σε σκάφος. - Ναι.
Έπρεπε να πάμε πρώτα εκεί και όχι εδώ,
γιατί θα σκεφτόμουν όλη την ώρα "Φοράω το μαγιό μου τώρα".
Το σκεφτόσουν όταν ήρθες να με πάρεις;
Ένιωθα σαν να έκρυβα μία ενδόμυχη σεξουαλικότητα.
Ότι φοράω ένα πολύχρωμο μαγιό,
αλλά δεν το ξέρει.
Έτσι θα νιώθουν οι γυναίκες με σέξι εσώρουχα.
"Περίμενε να τα δει".
Πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα σαν κοπέλα.
"Περίμενε να δει τι φοράω κάτω απ' το παντελόνι".
- Φαίνεται τέλειο. Ευχαριστούμε. - Αυτό είναι.
Θέλεις η τηγανίτα να είναι σφριγηλή σαν νεανική, ανθρώπινη σάρκα.
Είναι σπογγώδης. Έχει ζωή.
Είσαι με έναν τύπο που φοράει χρωματιστά εσώρουχα.
Κι έχεις απαλή ανθρώπινη σάρκα μπροστά σου.
- Παράξενο μέρος. - Ανυπομονώ γι' αυτό.
Θα είναι μία υπέροχη τηγανίτα.
Το πρωί, είπα "Δεν μπορώ να το κάνω αυτό".
"Το σόου".
Σκέφτεσαι ποτέ "Δεν μπορώ μπροστά σε κόσμο";
Πάντα, ναι.
Όταν ανοίγει η αυλαία και βγαίνεις,
έχεις σκεφτεί ποτέ
"Δεν μπορώ να το κάνω";
Μέχρι να ανοίξει η αυλαία.
Νιώθεις ποτέ "Δεν ανήκω εδώ";
Όταν ανοίγει, σκέφτομαι: "Ακριβώς εδώ ανήκω".
Όταν βγαίνεις; Όταν πέφτουν πάνω σου τα φώτα.
Στα παρασκήνια, σκέφτομαι
"Δεν ξέρω γιατί διάλεξα αυτή τη δουλειά.
Δεν έχω αυτό που θέλουν να δουν.
Θέλουν να δουν έναν αστείο.
Εγώ δεν είμαι αστείος".
Πώς είναι οι τηγανίτες;
Τόσο καλές που θα έπρεπε να είναι διάσημες.
- Έχετε πολλή πλάκα. - Ορκίζομαι.
Έβλεπα το SNL χθες.
Γιατί όχι σήμερα;
Το βλέπεις στην ώρα του;
- Σάββατο παίζει. - Ευχαριστώ.
Εδώ φημίζονται για τηγανίτες. Δεν τρως αβγά.
Όλα κυριολεκτικά, ε;
Όταν σε μιμήθηκα στο SNL,
είχες την ιδέα για "συζήτηση με σένα".
Εγώ έκανα εσένα. "Κάτι τέτοιο. Δεν το πιστεύω".
Κι άλλαξες τη φωνή σου για να με μιμηθείς.
- Το ξέρω, κάνω πλάκα. - Το ξέρω.
Κάνεις πλάκα με μένα που κάνω πλάκα.
- Πάμε για ταινία; - Ναι.
Δε θα το ξεχάσω ποτέ, φίλε.
Άλλαξες τη φωνή σου για τη μίμηση.
Λες "Ξέρω πού θα πας".
Άρχισες να λες "Το ξέρω, αλλά…"
- Για να είναι καλύτερη η μίμηση. - Το ξέρω.
Έτσι κάνουν οι φίλοι.
Δεν ξέρω πώς εσείς στο SNL…
Ήσουν θαυμαστής του σόου και τώρα το παρουσιάζεις.
Πώς δε σκάει το κεφάλι σας;
Σκάει. Έχει σκάσει.
Πραγματικά, έσκασε. "Αυτό είναι τρέλα.
Ο Ντον Πάρντο σε αναφέρει".
Τζίμι Φάλον!
Λες "Δεν το πιστεύω πού είμαι".
Δε διαπραγματεύτηκα το συμβόλαιό μου.
Αποδείχθηκε πολύ ηλίθια κίνηση.
Κανείς δεν το βρίσκει γοητευτικό.
Λένε "Τέλεια. Είσαι ηλίθιος".
Κάποιος άλλος διαπραγματεύτηκε. Τώρα έχει σκάφος.
"Γιατί να το κάνω αυτό;"
Η φωνή του Ντον Πάρντο είναι αυθεντική.
Δεν κάνει ψεύτικη φωνή.
Είναι όπως όταν αναρωτιούνται
"Πώς μιλάει όταν παραγγέλνει τηγανίτες;"
"Οι τηγανίτες είναι τέλειες".
- Αλήθεια; - Ναι.
Τον πέτυχα στον διάδρομο, ήμαστε στο ίδιο κτίριο.
"Τζίμι, τα πας περίφημα στο σόου σου".
Και σκέφτηκα "Θεέ μου, έτσι μιλάει".
Έβλεπες μικρόφωνο μπροστά του! Κι έλεγες:
"Είσαι στον αέρα;" Γιατί το κάνει αυτό;
Ήταν η αυθεντική φωνή του. Αυτός ήταν.
Είχα πάει σε έναν αγώνα των Yankees.
Λοιπόν, είμαι στον αγώνα με τον Λορν Μάικλς και τον Τζακ Νίκολσον.
Ο Τζακ είναι κουλ.
Άλλος ένας με αυθεντική φωνή.
Εσύ είσαι εσύ. Αυτός είναι ο Τζακ.
Παραγγέλνουμε χοτ ντογκ και μπίρα κι εγώ παίρνω σακουλάκι με ποπκόρν.
Τρώω τα ποπκόρν μου και με κοιτάζει.
Φοράει γυαλιά ηλίου και λέει:
"Βρήκες το δωράκι;"
Κι εγώ λέω… Ορκίζομαι στον Θεό.
Το βγάζω, ανοίγω το δωράκι.
Είναι ένα αυτοκόλλητο. Η φωτογραφία ενός φιδιού.
Μου λέει "Όταν ήμουν μικρός,
κερδίζαμε μεταλλικά πράγματα, μεταλλικές σφυρίχτρες, τέτοια".
Χωρίς να με κοιτάξει, βλέπει τον αγώνα και λέει
"Τώρα κερδίζεις φωτογραφίες γ… φιδιών".
Φίλε, ήταν σαν ατάκα από σενάριο.
"Τώρα κερδίζεις φωτογραφίες γ… φιδιών".
Το αστείο είναι ότι σε ρώτησε για το δωράκι
ενώ κοιτούσε αλλού.
Αυτή είναι η μελαγχολία. Κοιτάς μακριά.
Όλα καταρρέουν.
- Τελειώσατε ή…; - Ναι, τελείωσα.
- Ευχαριστώ πολύ. - Θέλω λίγο ακόμα…
Αυτό ήταν. Μόνο αυτό ήθελα. Μία γρήγορη…
Ευχαριστώ. Όχι άλλο.
Πιστεύεις ότι θα τα χάσω, έτσι; Θα τρελαθώ.
Η ζωή του παρουσιαστή είναι ένα αρρωστημένο επιστημονικό πείραμα.
"Ας κλείσουμε ένα αξιαγάπητο ανθρώπινο πλάσμα μέσα σε ένα στούντιο
και να κάνει πέντε ώρες τηλεόραση την εβδομάδα.
Να δούμε τι θα συμβεί.
Ας δούμε τι ψυχολογικά θέματα,
θέματα προσωπικότητας, θέματα εξουσίας…"
Θα έχει πλάκα. Μόνο για πλάκα.
"Για την πλάκα, θα βάλουμε τον Τζίμι Φάλον σε σωλήνα
για τριάντα χρόνια".
Το μυαλό μας έχει χιλιάδες εξαρτήματα, σαν αυτοκίνητο.
Κάτι θα χαλάσει. Αναρωτιέμαι ποιο θα είναι αυτό.
Τι σκληρό!
ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ
Ας γυρίσουμε στο Σαγκπόν… Πώς το λένε;
- Σαγκαπόνακ. - Σαγκαπόνακ.
Σαν συγγνώμη στα ινδιάνικα ακούγεται.
Λες κι ένας Ινδιάνος πάτησε τη σκηνή άλλου Ινδιάνου
και την έριξε. "Ωχ, Σαγκαπόνακ".
Το έψαξα. Νομίζω ότι σημαίνει
"η γη με τα υπόγεια μπαλάκια".
Εννοούσαν τις πατάτες.
Σοβαρολογώ.
Έχει καλλιέργειες πατάτας εκεί.
Πατάτες παντού.
Νομίζω ότι αυτό εννοούσαν με τα υπόγεια… μπαλάκια.
Τέλος πάντων, δεν ξέρω. Αλλά…
Ας ελπίσουμε ότι αυτό εννοούσαν.
Ή η Μαφία ήρθε στην Αμερική νωρίτερα απ' ό,τι πιστεύαμε.
Με κάθε σεβασμό. Σαγκαπόνακ.
Εντάξει, βάζω μπρος.
Να σας έχει καλά ο Θεός, κύριοι.
- Ευχαριστούμε. - Ωραία.
Συνεχίστε έτσι.
Ευχαριστούμε πολύ. Γεια σας, παιδιά.
Ξέρει να το οδηγεί;
Όχι, τώρα το μαθαίνει.
- Συνήθως έχει οδηγό. - Έχει συμπλέκτη, γλυκέ μου.
Θεέ μου.
Πιο τέλειο, δε γινόταν.
- Το έχω. - Πρέπει να πηδήξει πάνω μας τώρα.
Θεέ μου.
Δε θέλω άλλο. Δε θέλω άλλο.
Ξέρεις γιατί χαίρομαι μαζί σου;
Μου βγάζεις την καλή μου πλευρά.
Έχω και σκοτεινή πλευρά, αλλά δεν τη βγάζω μαζί σου.
Όπως άλλαξα τη μίμηση, αλλάζω την προσωπικότητά μου
για να ταιριάξουμε.
Κράτησε 45 δευτερόλεπτα παραπάνω. Αυτές οι κυρίες…
Ήταν εκνευριστικό.
Σε εκνεύρισαν οι κυρίες;
Ναι, με εκνεύρισαν πάρα πολύ.
Επιτέλους, ο Τζίμι Φάλον εκνευρίστηκε. Μου έφτιαξε τη μέρα.
Δε μ' αρέσουν οι φάρσες.
Δεν έχουν πλάκα.
Αν κάποιος έκανε μία φάρσα,
δε θα επέτρεπα να τη δείξουν στην τηλεόραση.
- Αλήθεια; - Θυμώνω.
Θυμώνω που μου έκανες φάρσα και δε θα το κάνω αυτό.
Άχρηστη φάρσα. Και τώρα η φάρσα γυρίζει σε σένα.
Έχασες μια μέρα κάνοντάς μου φάρσες.
Τι ήθελα να σου πω; Ξέχασα.
Τι;
Σου τηλεφώνησα, με ευχαρίστησαν.
Είπα "Το λιγότερο που μπορώ να κάνω".
Λες "Τι πάει να πει αυτό; Το λιγότερο;"
Γιατί να πεις κάτι τέτοιο;
Πες "Ευχαριστώ".
Έστειλα μήνυμα με τις ημερομηνίες
και προτάσεις για αυτοκίνητα που ίσως θα ήθελες.
Ναι.
- Αλλά εσύ δεν απάντησες. - Όχι.
Το λιγότερο που μπορούσα να κάνω!
Έκανες πραγματικά το λιγότερο.
- Ναι, για να σου δείξω… - Εγώ δεν έκανα…
- Όχι. - Όχι.
Είπα "Το λιγότερο που μπορώ".
Είπες "Το λιγότερο ήταν να σου τηλεφωνήσω".
Ήθελα να σου δείξω. Δεν είναι το λιγότερο.
Το λιγότερο είναι…
"Θα του δείξω του τύπου".
Δείξε μου, λοιπόν.
Ξέρεις, τρύπωσα στο σκηνικό του τελευταίου σου επεισοδίου.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δε μας ζήτησαν εισιτήρια. Μπήκαμε εύκολα.
Και καθίσαμε στο κοινό.
Έχω φωτογραφία με τον Ντομ Ιρέρα στην κουζίνα σου.
Και πήρα μία οδοντόβουρτσα απ' το μπάνιο σου.
- Μπλε με άσπρες τρίχες. - Την έχεις ακόμα;
- Σε ασφαλές μέρος. Σε κουτί. - Τρελό αυτό. Πολύ αστείο.
Σου τη χρωστάω. Θα σ' τη δώσω πριν…
- Δεν τη θέλω. - Γιατί; Πρέπει.
Όχι, την έκλεψες. Είναι δική σου.
Όπως με το Born to Run.
Δεν το θέλει.
Τι θα το κάνω; Έμεινε σ' εμένα!
Σημασία έχει σε ποιον μένει.
Υποτιτλισμός: Μελισσάνθη Γιαννούση